Kancelaria Radcy Prawnego Emilia Struchowska

Prawo bankowe

Sankcja kredytu darmowego – co to jest?

Sankcja kredytu darmowego to uprawnienie przewidziane w ustawie o kredycie konsumenckim, które pozbawia bank prawa do odsetek i opłat w przypadku naruszenia przez niego obowiązków informacyjnych. Zastosowanie tej sankcji oznacza, że kredytobiorca spłaca wyłącznie pożyczony kapitał — bez żadnych kosztów dodatkowych.
sankcja kredytu darmowego

Sankcja kredytu darmowego – co to jest?

Umowy kredytów konsumenckich bardzo często zawierają błędy formalne — nieprawidłowo podaną rzeczywistą roczną stopę oprocentowania, brakujące informacje o całkowitym koszcie kredytu
czy wadliwie sformułowane warunki spłaty. Każde z tych uchybień może dawać kredytobiorcy prawo do skorzystania z sankcji kredytu darmowego — jednego z najsilniejszych instrumentów ochrony konsumenta w polskim prawie bankowym. Jej skuteczne zastosowanie oznacza spłatę wyłącznie pożyczonego kapitału, bez odsetek i jakichkolwiek opłat dodatkowych.

Czym jest sankcja kredytu darmowego?

Sankcja kredytu darmowego to uprawnienie konsumenta wynikające z art. 45 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim (u.k.k.). Polega na możliwości spłaty kredytu wyłącznie w wysokości udzielonego kapitału — bez odsetek, prowizji i innych kosztów — jeżeli kredytodawca naruszył określone obowiązki informacyjne na etapie przedkontraktowym lub przy zawieraniu umowy.

Jest to instrument ochronny skierowany wobec banków i instytucji pożyczkowych, które nie dochowały wymogów ustawowych. Sankcja ta jest wyjątkowo dotkliwa dla kredytodawców — odebranie prawa do odsetek i kosztów eliminuje główne źródło ich zarobku z danej umowy.

Czego dotyczy kredyt konsumencki?

Ustawa o kredycie konsumenckim obejmuje umowy o kredyt do kwoty 255.550 zł (lub równowartości w obcej walucie) zawierane przez kredytodawcę z konsumentem. Za umowy o kredyt konsumencki uważa się m.in.:

Sankcja kredytu darmowego – Wykonanie umowy

W świetle omawianego przepisu art. 45 u.k.k., termin do złożenia przez konsumenta oświadczenia o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego wynosi rok od dnia wykonania umowy. Wskazany termin jest terminem prekluzyjnym, co oznacza, że nie podlega on przywróceniu.

Co istotne, Ustawodawca nie wskazał, czy przez ,,wykonanie umowy’’ należy rozumieć wypłatę kwoty kredytu przez kredytodawcę, czy też chwilę zawarcia umowy. Ustawodawca nie zawęził również w aspekcie podmiotowym pojęcia wykonania umowy poprzez połączenie go ze spełnieniem świadczenia przez którąś ze stron.

W orzecznictwie funkcjonują dwa podejścia:

Rozbieżność w orzecznictwie oznacza, że w każdej sprawie należy ostrożnie ocenić, od kiedy biegnie termin — najlepiej z pomocą prawnika.

Kancelaria Radcy Prawnego Emilia Struchowska

Masz pytanie o sankcję kredytu darmowego?

Ocenimy czy Twoja umowa kredytowa spełnia warunki do zastosowania sankcji.

Jakie naruszenia uprawniają do sankcji?

Katalog naruszeń określony w przepisie art. 45 ust. 1 u.k.k. ma charakter zamknięty i ze względu na wyjątkowy, sankcyjny charakter regulacji nie podlega wykładni rozszerzającej ani wnioskowaniu per analogiam. Zastosowanie sankcji kredytu darmowego może mieć miejsce wyłącznie w wypadku:

  1. Naruszenia obowiązku zawarcia umowy o kredyt konsumencki w formie pisemnej, chyba że odrębne przepisy przewidują inną szczególną formę (art. 29 ust. 1 u.k.k.).
  2. Braku określenia w umowie takich elementów, jak:
    • imię, nazwisko i adres konsumenta oraz imię, nazwisko (nazwa) i adres (siedziba) oraz adres do doręczeń elektronicznych wpisany do bazy adresów elektronicznych kredytodawcy i pośrednika kredytowego;
    • rodzaj kredytu;
    • czas obowiązywania umowy;
    • całkowita kwota kredytu;
    • terminy i sposoby wypłaty kredytu;
    • stopy oprocentowania kredytu, warunków stosowania tej stopy, a także okresy, warunki i procedury jej zmiany stopy oprocentowania wraz z podaniem indeksu lub stopy referencyjnej, o ile ma zastosowanie do pierwotnej stopy oprocentowania kredytu. Jeżeli umowa o kredyt konsumencki przewiduje różne stopy oprocentowania, informacje te podaje się dla wszystkich stosowanych stóp procentowych w danym okresie obowiązywania umowy;
    • rzeczywista roczna stopa oprocentowania oraz całkowita kwota do zapłaty przez konsumenta ustalona w dniu zawarcia umowy o kredyt konsumencki wraz z podaniem wszystkich założeń przyjętych do jej obliczenia;
    • zasady i terminy spłaty kredytu, w szczególności kolejności zaliczania rat kredytu konsumenckiego na poczet należności kredytodawcy, w tym informacji o prawie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 u.k.k. Jeżeli w ramach kredytu stosuje się różne stopy oprocentowania dla różnych należności kredytodawcy, należy także podać kolejność zaliczania rat kredytu konsumenckiego na poczet różnych należnych sald, dla których stosuje się różne stopy oprocentowania;
    • informacji o innych kosztach, które konsument zobowiązany jest ponieść w związku z umową o kredyt konsumencki, w szczególności opłatach, w tym opłatach za prowadzenie jednego lub kilku rachunków, na których są zapisywane zarówno transakcje płatności, jak i wypłaty, łącznie z opłatami za korzystanie ze środków płatniczych zarówno dla transakcji płatności, jak i dla wypłat, prowizjach, marżach oraz kosztach usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń, jeżeli są znane kredytodawcy, oraz warunki na jakich koszty te mogą ulec zmianie;
    • roczna stopa oprocentowania zadłużenia przeterminowanego, warunki jej zmiany oraz ewentualne inne opłaty z tytułu zaległości w spłacie kredytu;
    • sposób zabezpieczenia i ubezpieczenia spłaty kredytu, jeżeli umowa je przewiduje;
    • termin, sposób i skutki odstąpienia konsumenta od umowy, obowiązek zwrotu przez konsumenta udostępnionego przez kredytodawcę kredytu oraz odsetek zgodnie z rozdziałem 5 u.k.k., a także kwotę odsetek należnych w stosunku dziennym;
    • prawo konsumenta do spłaty kredytu przed terminem oraz procedury spłaty kredytu przed terminem;
    • informacja o prawie kredytodawcy do zastrzeżenia w umowie prowizji za dokonanie spłaty kredytu przed terminem i zasady ustalenia wysokości tej prowizji.

Ważne: naruszenie przepisów niewymienionych w art. 45 ust. 1 u.k.k. — np. zasad współżycia społecznego — nie daje podstawy do zastosowania tej sankcji.

Skutki zastosowania sankcji

Po skutecznym złożeniu oświadczenia o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego kredytobiorca:

Kredytodawca traci uprawnienie do żądania wynagrodzenia za udostępnienie kapitału. Sankcja nie niweczy samej umowy — stosunek kredytowy nadal istnieje, ale staje się de facto nieodpłatny.

Najczęściej zadawane pytania (FAQ)

Sankcja kredytu darmowego to uprawnienie konsumenta do spłaty kredytu wyłącznie w wysokości udzielonego kapitału – bez odsetek i innych kosztów – w przypadku naruszenia przez kredytodawcę obowiązków informacyjnych przy zawieraniu umowy kredytowej.

Podstawą prawną jest art. 45 ustawy o kredycie konsumenckim (u.k.k.), która wdraża postanowienia dyrektywy 2008/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady.

Konsument może skorzystać z tej sankcji, jeżeli:

  • umowa została zawarta po 18 grudnia 2011 r.,
  • kwota kredytu nie przekracza 255.550 zł,
    posiada status konsumenta,
  • złoży oświadczenie w terminie 1 roku od wykonania umowy,
  • doszło do naruszenia obowiązków informacyjnych określonych w art. 45 ust. 1 u.k.k.

Konsumentem jest osoba fizyczna, która zawiera umowę z przedsiębiorcą w celu niezwiązanym bezpośrednio z działalnością gospodarczą lub zawodową.

Są to m.in.:

  • brak wymaganych informacji w umowie (np. RRSO, całkowita kwota kredytu, zasady spłaty),
  • brak formy pisemnej umowy,
  • przekroczenie ustawowych limitów kosztów pozaodsetkowych lub odsetek,
  • błędne wyliczenia całkowitych kosztów kredytu.

Nie ma jednej definicji. Według części orzecznictwa jest to chwila całkowitej spłaty kredytu przez konsumenta. Inne orzeczenia wskazują, że to moment wypłaty kredytu przez kredytodawcę. Termin na złożenie oświadczenia to 1 rok od tego momentu.

Traci prawo do pobierania odsetek, prowizji i innych kosztów. Konsument spłaca jedynie kwotę kapitału.

Nie. Termin roczny ma charakter prekluzyjny i nie podlega przywróceniu.

Nie. Tylko te wymienione w art. 45 ust. 1 u.k.k. Naruszenia innych przepisów, np. zasad współżycia społecznego czy ustalonych zwyczajów, nie dają podstaw do skorzystania z tej sankcji.

Radca prawny Wrocław Emilia Struchowska

Autor wpisu 

r.pr. Emilia Struchowska

Radca prawny specjalizujący się w antywindykacji, egzekucji sądowej i prawie spadkowym. Doświadczenie zdobywała m.in. w kancelariach komorniczych, bankach i spółkach obsługujących fundusze sekurytyzacyjne. Każdą sprawę prowadzi osobiście.

Scroll to Top